احکام روزه

                 شرايط وجوب روزه گرفتن:

1-اسلام   2- حد تکلیف رسیدن

 3- 1)نداشتن عذرهای بازدارنده روزه نظیر:

            الف- قرار گرفتن درحیض یا نفاس در قسمتی از روز

             ب- بیهوشی یا دیوانگی دائم در تمام روز

3-2)یا نداشتن عذرهای مباح برای شکستن روزه نظیر:

          الف- مرضی که سبب شود بیمار به زیان شدید یا ناراحتی فراوان دچار شود.

           ب – سفر طولانی مباح که از 83 کیلومتر کم تر نباشد وتمام روز را دربر بگیرد.

                  تحقق روزه بستگی به دو رکن اساسی زير دارد:

1-     نیّت روزه

                                          انواع زکات روی هم رفته هشت چیزند:

1- طلا 2- نقره 3-گوسفند و بز(یک نوع محسوب می شوند)4-شتر5-گاو 6-حبوبات7-خرما -8-مویزو کشمش.

       اصناف گیرنده زکات نیز 8 کس اند:

1-فقیر 2- مسکین 3- عامل زکات 4- نو مسلمان 5- مکاتب 6- بدهکار 7- مجاهد 8- ابن سبیل. مجموع این هشت صنف در آیه 60سوره توبه آمده است.

       پرداخت زکات به افراد زیر مانع ندارد:

1-     طلبه علوم دینی بینوا هرچند قادر به کار باشد

« و لا ینبغی خضب یدی الصبی الذکر و رجله الا عند الحاجة و یجوز ذلک للنساء»

بستن حنا به دست و پا و رنگ کردن برای زنان مباح است .امام شافعی فقط برای زنان متأهل روا می دارد.

در کتاب مجموع  فقه امام شافعی آمده است :

« اما خضاب الیدین و الرجلین بالحناء فمستحب للمتزوجه من النساء لاحادیث المشهور فیه »

 و چون این زینت خاصه زنان است مردان باید از آن پرهیز کنند و بدون ضرورت و  تداوی دست و پای  خود را حنا نکنند  و این نوعی تشابهت با زنان است و در احادیث از آنان منع شده

حکم قربانی چيست؟

قربانی یکی از سنت های مهم دین مبین اسلام ،دارای احکام و آداب ویژه ی خود می باشد که باید مورد توجه مقربان درگاه ایزدی قرار گیرد .برهمین اساس بر خود لازم دانستیم تا این احکام و آداب را به صورت خلاصه ،در اختیار این برادران و خواهران دیندار قرار دهیم . امید است مورد قبول درگاه ایزدی قرار گرفته و سبب بخشش گناهان این حقیر گردد.

اجتهاد

مرحوم ابولوفا کانیمشکانی در کتاب اصول فقه شافعی که ترجمه و شرحی از ( لب الاصول) است درباره احتهاد چنین می گوید:

 اجتهاد در لغت به معنی رنج و مشقت کشیدن و در اصطلاح به معنی به کاربردن شخص فقیه از تمام طاقت و توانایی خود در راه تحصیل ظّن نسبت به حکم شرعی.

 منظور از فقیه در این تعریف کسی است که با داشتن اطلاعات لازمه آماده و مهیای تحصیل ظن به حکم شرعی بوده و پس از به دست آوردن آن حقیقت فقه شناخته می شود.در اینصورت مراد از فقیه و مجتهذ یکی است.

 منابع اجتهاد

 امام ابوحنیفه رهبر مکتب اهل رای در عراق ،برای اجتهاد خویش منابع زیررا مقرر داشت: کتاب ،سنت،فتاوای اصحاب، اجماع ، قیاس ، استحسان، عرف ودر همان زمان و کمی بعد از ابوحنیفه ،امام مالک رهبر مکتب حدیث در حجاز اجتهاد خود را بر منابع زیر قرار داد:

کتاب ، سنت،اقوال اصحاب ، اجماع،عمل اهل مدینه ، قیاس،استحسان ،مصالح مُرسله ، عُرف، سدّذرایع

امام شافعی در همان زمان  و کمی بعد از امام مالک اجتهاد خود را بر منابع زیر قرار داد:

کتاب ،سنت،اجماع،قول اصحاب،قیاس  و شاید امام شافعی معتقد بود که قول به منابع دیگرمانند : عرف و عادت و استحسان و مصالح مرسله :

اولاً بر اثر نقض آگاهی و عدم تعمق در منابع پنجگانه است.

ثانیاً احکام مستنبط از غیر منابع پنجگانه فاقد قدسّیت است و نمی توان آنها حکم الله و احکام فروع دین به شمار آورد.

جهت مطالعه کامل مقاله بر روی ادامه مطلب کلیک نمایید.